شعری از"حمید نازلی"

عاقبت روزی فرا خواهد رسيد
که سر انگشت فلک
طالع سعد به کار من وتو می سازد
عاقبت روزی فرا خواهد رسيد
که من عاشق تو
به تمنای نگاهت دل خود می بازد
عاقبت یک روز میدانم که من
زیر سقف آسمان بیکران
می گذارم سر بروی شانه ات
عاقبت یک روز میدانم که من
یک بغل نیلوفر آبی عشق
می فشانم بر قد دردانه ات
ای تو ای نابترین
ای تو نایاب ترین
عاشقی هست که در حسرت تو می سو زد
و به عشقت شب خود را به سحر می دوزد
ای تو ای دختر عشق
خبری هست که با باد صبا می گویم
و نشان رخ دلجوی تو را
در دل حادثه ها می جویم
ای تو ای پاکترین
ای غزلناکترین
در گذرگاه فصول
قلب خود را چو چراغی
به سر نارونی خواهم کاشت
تا نسیمی ز شمیم خوش تو
خبری تازه بیارد به برم
من تو را خواهم داشت
ای تو جذابترین
پر تب و تاب ترین
باغبانم من اگر
قدمت بر سر گلزار دلم بگذاری

شعری از"حمید نازلی"

جامه ای بافته ام

                     تارو پودش همه عشق

خواستم تا به تواش هدیه کنم...

                    لیک دیدم که درآن گوشه ی باغ

لاله ای پنهانی با نسیمی می گفت:

     "جامه ی عشق برازنده ی هر قامت نیست."